My Weblog: kutahya web tasarim umraniye elektrikci uskudar elektrikci umraniye elektrikci istanbul elektrikci satis egitimi cekmekoy elektrikci uskudar kornis montaj umraniye kornis montaj atasehir elektrikci beykoz elektrikci

निर्माण व्यवसायमा रहनुभएको व्यक्ति जलविद्युत् क्षेत्रमा आउन के ले प्रेरित गर्‍यो ?
म इञ्जिनीयरिङको विद्यार्थी, आफ्नो शीप प्रयोग गरेर विकासको क्षेत्रमा काम गर्ने चाहनाले नै अमेरिकाबाट नेपाल आएको हुँ । जलविद्युत् क्षेत्रमा काम गर्ने योजना २६ वर्षअघि यो कम्पनीको स्थापना भएदेखिकै हो । तर, यससँग सम्बन्धित सडक, सिभिल कन्ष्ट्रक्शन, प्रसारण लाइनका क्षेत्रमा काम गर्दै अनुभव र दक्षता हासिल गरेर मात्रै परियोजना विकासको काममा हात हाल्नुपर्छ भन्ने सोचअनुसार अघि बढेको हो । त्यसैगरी एउटा जलविद्युत् आयोजनाको ‘कम्प्लिट सोलुशन’ दिने कम्पनी बन्नुपर्छ भनेर हाइड्रो मेकानिकल उपकरणको कम्पनी खोलेर ठूला ठूला पेनष्टक, गेटलगायत उत्पादन पनि गर्‍यौं । यसरी जति पनि काम शुरुआतका चरणदेखि गर्दै आयौं, त्यो विस्तारै जलविद्युत्को क्षेत्रमा काम गर्ने पूर्व तयारीका रूपमा गरिएको थियो । घरजग्गा व्यवसाय (रियल इस्टेट)को काम गर्दाको अनुभवले स्थानीयवासीदेखि स्थानीय राजनीतिक पार्टीहरूसँग कसरी सद्भावका साथ काम गर्ने भन्ने तरीकासमेत सिकिएको छ । यसरी निर्माण क्षेत्रको एजुकेशन, एक्सपेरियन्स र एक्सपोजर तीनओटै पक्ष भएकाले मलाई जलविद्युत् क्षेत्रमा आउन निकै सजिलो भयो ।

अरूले गरेभन्दा भिन्न तरीकाले काम गर्ने भन्ने यहाँको योजना रहेछ । भिन्न तरीका भनेको कस्तो हो ?
अरूभन्दा हामी दुईओटा पक्षमा भिन्न छौं । एउटा त हामी अरूले नगरेको काम गर्छौं । अर्को, अरूले गरेकै कामलाई पनि भिन्न तरीकाले गर्छौं । अरूले नगरेको, हामी गुणस्तर, समय र लागत तीन पक्षलाई ध्यानमा राखेर परियोजनाको काम गर्छौं । यसले गर्दा कम समयमा बनाउँदा गुणस्तर नहुने, बढी समय लाग्दा लागत बढ्ने जस्ता समस्या आउन पाउँदैन । अरूले प्रवर्द्धन, लगानी, कण्ट्र्याक्ट वा उपकरण निर्माण कुनै एउटा मात्र काम गर्छन् । हाइड्रोमेकानिकल उपकरण बनाउने आफ्नै कम्पनी हुनु, आवश्यकताअनुसार कण्ट्र्याक्टर, प्रवर्द्धक तथा लगानीकर्ता भएर काम गर्नु हाम्रो भिन्नता हो ।

यहाँहरूले भन्ने गर्नुभएको ‘हाइड्रो जर्नी’ के हो र कसरी अघि बढ्दै छ ?
यो हामी जलविद्युत् क्षेत्रमा कहिलेदेखि कहिलेसम्म काम गर्ने भनेर पहिले नै तय गरिसकेको योजना वा यात्रा हो । यसको शुरुआत २६ वर्ष अघिदेखि भएको हो भने अन्त्य अबको १५ वर्षमा हुन्छ भन्ने आशा छ । योबीचमा कम्तीमा १ हजार मेवा विद्युत् उत्पादन गर्ने लक्ष्य छ । अन्तरदेशीय माग आयो भने मात्र हामी त्यसभन्दा अगाडि पनि यो क्षेत्रमा काम गर्नेछौं ।

यो यात्रा तय गर्न हामीले क्यास्केड र कोरिडोरको अवधारणा अघि सारेका छौं । यसरी बन्ने हरेक परियोजनाको फाइदा त्यहीँ वरपरका बासिन्दा र स्थानीय राजनीतिक दललाई समेत हुने भएकाले उनीहरूका बारेमा बुझ्न र बुझाउन सजिलो हुन्छ । त्यसैगरी पहुँचमार्गमा लाग्ने लागतको बचत तथा निर्माण उपकरणको अत्यधिक प्रयोग गर्न सकिन्छ । नजीक नजीकका आयोजना भएमा एकै जना प्रोजेक्ट म्यानेजरले एकभन्दा बढी आयोजना हेर्न सक्छ । यी सबै पक्षको व्यवस्थापनले कम समय र कम लागतमा विद्युत् उत्पादन गर्न हामी सक्षम हुनेछौं ।

अहिले यो यात्राको कुन स्थानमा पुग्नुभएको छ ?
हाल सञ्चालनमा रहेको चाकु खोला (६.५ मेवा)मा केही मात्रामा लगानी गरेका छौं । प्रवर्द्धकहरूमध्ये एक प्रवर्द्धकका रूपमा ३ वर्ष अघिदेखि शुरू गरेको सोलु जलविद्युत् आयोजना (२३.५ मेवा) अहिले निर्माण सम्पन्न हुन लागेको छ । त्यसैगरी माइबेनी (९.५ मेवा)को जेनेरेशन लाइसेन्स लिएर निर्माण शुरू भइसकेको छ । मिडिल मेवा (४१ मेवा) र दूधकोशी (१११ मेवा)को सर्भे लाइसेन्स पाइसकेका छौं । अन्य केही आयोजनाको काम प्रारम्भिक चरणमा छ । त्यसैगरी विदेशी लगानीमा बन्ने ठूला परियोजनामा सब कण्ट्र्याक्टरका रूपमा पनि काम गर्ने योजना छ । ऊर्जा डेभलपर नामको कम्पनी खोलेर यी सबै काम गरिरहेका छौं । चुुक्तापूँजी १२ करोड रुपैयाँ रहेको यो कम्पनीको प्रमुख प्रवद्र्धक सीई कम्पनी हो ।

तपाईंहरूले १ हजार मेवा विद्युत् ल्याउँदै गर्दा त्यही १५ वर्षभित्र अरू प्रवर्द्धक तथा सरकारले पनि धेरै विद्युत् उत्पादन गरिसकेको अवस्था होला । उत्पादित विद्युत् खपत हुने ठाउँ कहाँ कहाँ देख्नुभएको छ ?
यो विषयमा सबै डेभलपरले मैले लगानी गर्न हुन्छ कि हुँदैन थाहा पाउनुपर्ने, सरकारले समयको आवश्यकताअनुसार विद्युत् उत्पादनका लागि सोहीबमोजिम नीति बनाउनुपर्ने र प्राधिकरणले विद्युत् किन्नुपर्ने भएकाले यसबारे उसले पनि थाहा पाउनुपर्ने हो । तर, यसमा पर्याप्त गृहकार्य भएको छैन । उद्योग, पर्यटन, भौतिक संरचना विकास कुन गतिमा हुन्छ, घरायसी उपभोग कुन परिमाणमा हुन्छ, त्यसकै आधारमा विद्युत्को माग निर्धारण हुन्छ । यो सबैको लेखाजोखा गरेर कसैले आगामी दिनमा कुन समयमा पुग्दा कति विद्युत् चाहिन्छ भन्ने आधार पारदर्शी रूपमा ल्याइदिए राम्रो हुन्थ्यो ।

प्राधिकरणले प्रसारण लाइनका काम सम्पन्न गर्न नसकेका कारण कतिपय आयोजना तोकिएको समयमा आउन सकिरहेका छैनन् । यो अवस्थामा तपाईंले भनेजस्तो समयमा काम कसरी सकिन्छ र ?
कोरिडोर र क्यास्केडको अवधारणामा यही कारणले काम गर्न खोजेको हो । सरकारले बनाइदिएन भन्दैमा त्यो परियोजना नै नआउनुपर्ने भन्ने छ र ? निर्माण, स्वामित्व, सञ्चालन र हस्तान्तरण (बूट) मोडलमा हामी पनि त प्रसारण लाइन बनाइदिन सक्छौं नि !

त्यसो गर्न अहिलेसम्म सरकारले निजीक्षेत्रलाई राष्ट्रिय प्रसारण लाइन बनाउन दिएको छैन नि !
हामीसँग यत्तिका परियोजना छन्, हामी यहाँदेखि यहाँसम्मको लाइन बनाइदिन्छौं भन्दा सरकारले किन नाइँ भन्ला र ⁄ सरकारले आप्mनो जग्गामा घर बनाउन त अरूलाई दिएको छ । सबै ठाउँमा उसले गर्न नसक्ने भएर त हो । प्रसारण लाइनको पनि पहिले प्रस्ताव लिएर गई त हेरौं । दिन्न भन्ने भनाइ आयो भने के गर्न सकिन्छ, विचार गरौंला ।

निर्धारित समयभन्दा ढिलो हुने र अनुमानभन्दा बढी लागत लाग्ने विषय हरेकजसो आयोजनाले सामना गरेका समस्या हुन् । यसलाई कम गर्ने तपाईंको कुनै मोडल छ र ?
कुन काम कसरी गर्दा कति समयमा सकिन्छ, हिसाब गर्नुपर्छ । काम गर्दै जाँदा आएका रोकावटले ढिलो हुने देखिए तीन सिफ्टमा काम गराएर भए पनि गर्नु राम्रो हुन्छ । त्यसैगरी उपकरण सडक मार्गबाट ल्याउँदा खर्च थोरै, समय बढी लाग्छ । तर, हवाई मार्गबाट ल्याउँदा खर्च धेरै, समय कम लाग्छ । छिटो हुने निर्माणले आयोजनाको उत्पादनबाट मुनाफा बढी आउँछ भने हवाई मार्गबाटै पनि ल्याउनुपर्छ । त्यसैगरी टर्बाइन ल्याउँदा पनि सस्तो, तर चाँडै बिग्रेर मर्मतमा खर्च गरिरहनुपर्ने भन्दा पनि अलि महँगो तर टिकाउ ल्याउने हो भने समय बित्दै जाँदा महँगोबाट बढी मुनाफा हुन सक्छ । हामी यस्ता विषयमा ध्यान दिएर काम गर्छौं ।

वैदेशिक रोजगारीमा युवाको आकर्षणले जलविद्युत् क्षेत्रमा कामदार पाउन गाह्रो छ भन्ने सुनिन्छ । यससम्बन्धी तपाईंको अनुभव कस्तो छ ?
पहिलो त वैदेशिक रोजगारीमा युवा जानुको कारण यहाँ अवसर नभएर र उता पैसा बढी भएर हो । अवसर पनि दिने र पैसा पनि राम्रो दिने हो भने किन जान्छन् ? जलविद्युत्को कुल निर्माण खर्चमा कामदारको खर्च जति हुन्छ, त्यसमा १–२ प्रतिशत थपेर दिँदा त्यस्तो धेरै भार पर्दैन । तर, त्यसले कामदार टिकाउन र समयमा काम सकाउन ठूलो मद्दत पु¥याउँछ । त्यसो हुँदा अनुभवी कामदार रहिरहन्छन् र समयमा काम सकिँदा आयोजनाले चाँडै आम्दानी गर्न पनि थाल्छ । यो नतीजाले अन्ततः कामदारमाथि गरेको थप लगानीको धेरै गुणा बढी मुनाफा प्राप्त हुन्छ । हामी यही सोचका साथ काम गर्छौं ।

स्रोत:अभियान

Share on Facebook Share
Share on TwitterTweet
Share on Google Plus Share
Share on LinkedIn Share